Zondag 15 augustus Verwaaid met 7 bf in Pampus-haven. Ach een mens maakt wat mee op zo'n zeilreis naar Zweden. In kort bestek: vanuit Delfzijl hebben we de staande mastroute gevolgd om over het mooie Reitdiep en Dokkumer Ee te kunnen varen. De eerste stop was in Garnwerd waar we heerlijk 's middags hebben gezwommen en de volgende ochtend koffie met taart genoten bij het tegenoverliggende cafe. Daarna rustig op de motor verder tot iets voorbij Ezumazijl. Daar slechter weer gekregen maar het dek blijft droog! De volgende ochtend weg bij opening van de bruggen. In Dokkum -ruim twee uur varen- ontdekt dat het volgbootje niet volgde. Terug naar Ezumazijl ondertussen brugwachters, havenmeesters en politie waarschuwend. Iets beoosten onze overnachtingsplek lag het volgbootje keurig in het riet te wachten. Met behulp van een vriendelijk echtpaar in een ondieper schip het bootje teruggehaald. Daarop wederom richting Dokkum gevaren en uiteindelijk iets westelijk van Dokkum aan een steigertje overnacht. De 'Blackwater' -mede old-gaffer-lid- kwam naast ons en dat leverde een gezellige avond op. Donderdagochtend weer bijtijds weg en gevaren tot molen De Zwaluw in Birdaard. Aardige rondleiding gekregen en eten gebunkerd. Toen door tot het dorpje voor Grouw. Ondertussen met Meik en Joost en Joris en Nancy contact over een treffen op het IJsselmeer. De volgende dag dus door richting Stavoren of Lemmer, afhankelijk van de wind. Op het Margrietkanaal krijgen we een waarschuwing voor onweer, hagel en waterhozen. We kijken het in Lemmer aan en besluiten over te steken naar Lelystad. Onderweg vormt zich boven Urk een zware bui. Volgens de buienradar -gelukkig bereik- trekt deze het land in. Door dus naar Lelystad. In de sluis breidt de bui zich toch uit richting ons. We schutten door en meren af aan de steiger van de Batavia. Als de bui overtrekt voor anker iets verderop. Zaterdag dan De Vlieter en 't Hoen tegemoet gevaren. Nog steeds onweerswaarschuwing maar de lucht ziet er niet dreigend uit. Om een uur of één treffen we elkaar in Pampushaven. Ongelofelijk leuk en gezellig om elkaar weer te zien. Neven en nichten zijn uitgelaten en verdelen zich over Hoen, Vlieter en Kittiwake. De wind staat in de loop van de dag behoorlijk door uit het Noorden, maar zal in de loop van de nacht afnemen. Was de verwachting. Niks was minder waar: om een uur of drie worden we wakker van de sterk toegenomen wind. De verkeerspost meldt Lelystad NNO 6bf. 's Ochtends vertrekken Hoen en Vlieter naar haven Muiderzand. Wij vinden het de moeite waard om de kop naar buiten te steken en met harde wind te varen. Met gewone fok, geen kluiver en dubbel gereefd grootzeil koersen we 320º met 5 knoop, het berghout geregeld in het water. Zo zeilt het schip heerlijk. Helaas: kinderen zeeziek en dan is de regel bij niet-noodzakelijke tochten dat we omkeren. Terug lopen we onder het kleine tuig nog een dikke 7 knoop. Mensen wat zeilt ons schip toch fantastisch in ruiger weer! De rest van de dag liggen we verwaaid, doen spelletjes, lezen en bereiden ons voor op het laatste rak richting Monnickendam. We zijn nu 76 dagen op het schip, hebben iets meer dan 1500 zeemijl gevaren en willen zo weer terug!

Zondag 8 augustus Zojuist om 16.00 uren afgemeerd in het weinig poëtische Delfzijl met de sympathieke havenmeester. Vanochtend zijn we vertrokken uit Norderney om even voor achten om tijdig de tocht over het wantij van Juist en de Ooster- en Westereems te kunnen maken. Een hele colonne Nederlanders vertrok uit het overvolle Norderney; wij snel op kop omdat het wantij van de Eems ondiep is en we dat met afgaand tij moesten nemen. Niks te vroeg want met bijna hoogwater hadden we slechts 70 cm water onder de kiel. We wilden proberen voor anker te gaan in de Dollard maar daar stond -in tegenstelling tot de 1 knoop die in de stroomatlas vermeld werd- zo'm 2 knoop stroom. Dit in combinatie met de onverlichte geul en de plek tussen de banken deed ons besluiten dit mooie plekje te verlaten en terug te varen naar Delfzijl. Maarrrrr: eerst de tocht vanuit Troense: dat was weer schitterend: een kraakheldere Oostzee waar je tegelijk tussen eilandjes in een tamelijk smalle geul vaart en toch een groot gevoel van weidsheid ervaart. Over een oliegladde zee naar de baai benoordoosten van Aerøskøbing gevaren en daar -met enige aarzeling: pappa delta (luister vooral op dp07.com) voorspelt voor de nabije Duitse kust de mogelijkheid van onweersbuien met windstoten van 8 bf- prachtig voor anker: op 4 meter diep water zie je de bodem schemeren. De Oostzee als kraamkamer van de oorkwal doet z'n naam weer eer aan. Met de Zeus gaan we aan land en wandelen op ons gemak door het prachtige Aerøskøbing en eindigen bij een aardig hotel waar de kinderen chocomelk drinken waar je je lepel in rechtop kunt zetten -ze hoeven geen avond eten meer. 's Avonds zitten Sas en ik heerlijk buiten en mijmeren over de heerlijke vakantie, de rust van Scandinavië en de weerzin om naar het volle Nederland terug te gaan... De volgende ochtend op het zeil -en later motor- naar Marstal op de zuidoostpunt van Aerø. Een volle jachthaven met een heerlijke speelplaats voor de kinderen. 's Ochtends bijtijds weg voor een heerlijke zeiltocht richting Holtenau. Bij Leuchtturm Kiel betrekt de lucht en valt de wind weg en gaan we op de motor verder. Aanvankelijk willen we naar een haventje even beoosten Holtenau en dan morgen vroeg doorschutten op het Kielerkanaal. In overleg met de kinderen besluiten we door te varen tot een aardige ankerplek in een inham van het kanaal. Een mooie combinatie: in de natuur liggen en op een steenworp afstand de gigantische zeeschepen langs te zien schuiven. De volgende dag door naar Rensburg: het favoriete plaatsje van de kinderen waar ze dichtbij de boot aan het strand kunnen spelen. We bunkeren eten en zo'n 190 liter diesel voor de terugtocht. De volgende ochtend vroeg op: er doet zich een weergat voor op vrijdag en zaterdag en dan kunnen we oversteken over de Duitse bocht. Dus: nog 68km kanaal en daarna naar het oooovervolle Cuxhaven. We prutsen de Kittiwake in een 9m box en genieten ervan dat we een plekje hebben. Daarna Joost z'n aanbod genieten: eten in de Seglersclub aan de haven befaamd om bier, braadworst en bier met uitzicht over de Elbe. Helaas is de keuken die avond gesloten dus we houden het op taart met bier -de eerste keer dat we deze combinatie nuttigen; een aanrader. De volgende dag klussen en schip opruimen. Gedurende de dag verandert het weerbericht: in de loop van de komende dag draait de wind naar ZW -tegen dus. We besluiten om 's nachts te vertrekken. Om 1 uur is de Elbe aarde donker in een oceaan van lichtjes die schepen, boeien, ondieptes etc. markeren; altijd weer spannend bij de start temeer daar de stroom ca. 3,6 knoop mee staat. Tegen vieren lopen we voorbij de Westertill, het einde van de Elbe. Het begint wat te dagen in het oosten -we hebben genoten van alle vallende sterren; merkwaardig: als je moe wordt lijkt een meeuw in het donker best veel op een vallende ster- en trekt de wind aan. We hijsen de kluiver en het grootzeil met 1 rif. Met de motor bij scheuren we met 6-7 knoop over de Noordzee en zijn om 10 uur bij de uiterton van het Dovetief. Net tijdens de ruige tocht naar Simrishamn geniet Saskia met volle teugen van zee en wind. De Kittiwake doet het uitstekend; wat hebben we toch een heerlijk schip. Nu resteert ons nog de tocht door Nederland zo aangenaam mogelijk te maken. Waarschijnlijk via Reitdiep, Lauwerszee en Dokkumer Ee richting Harlingen. Dan afhankelijk van het weer nog een paar dagen Terschelling of rustig richting het zuiden waar bij mooi weer 't Hoen en de Vlieter ons tegemoet zeilen.

Zaterdag 31 juli
We liggen nu in Troense en zijn daar gekomen uit Vordingeborg. Dat was weer een lange tocht -op de motor: er is te weinig wind- van Vordingeborg naar Troense, iets bezuiden Svendborg. De eerste avond gaan we voor anker in een mooie baai -alles is overigens mooi in dit gebied dat mede in het licht van de omvang en schoonheid van de huizen treffend de Deense Rivièra wordt genoemd. De baai waarin we liggen heet de Thurø Bund. Voor anker, dat betekent weer lekker zwemmen en een heerlijk gevoel van vrijheid. Overigens liggen we eerst in de rook: de Deense boeren fikken blijkbaar hun land af -nadat er is geoogst neem ik aan- en dat levert werkelijk enorme rookwolken op. Een mooie foto waar op de ene helft zo'n CO2-producerende wolk staat en op de andere helft een windmolenpark. Hoe dan ook: de baai waar we liggen is zo beschut dat hier vroeger de zeilschepen werden gebracht om te overwinteren: de beschutting van de baai beschermde ze tegen stormen en ijsgang. Omdat er behoorlijke wind in de voorspelling zit besluiten we 's ochtends vroeg te verkassen naar de haven van Troense: een schitterend plaatsje aan de Svendborg Sund. De windvoorspelling is ditmaal des te serieuzer te nemen omdat de voortekenen bepaald ongunstig waren: ten eerste ontplofte er een duralexglas nadat Saskia er juist haar koffie uit had gedronken en verspreidde een massa aan splinters in de kajuit. Daarna, bij het ophalen van het anker liet Sas de puts in het water donderen op de manier waarop Obelix een net uitgooit: zonder het touwtje vast te houden. Omdat Saskia gemoedereerd op zoek ging naar een pikhaak en de puts snel bodemwaarts ging, zag ik mij genoodzaakt gekleed overboord te springen om de puts van een zeemansgraf te redden. Stomme verbazing en daarna groot plezier bij de kinderen. Daarna dus koers richting Troense waar een nieuwe verrassing wacht: bij het binnenvaren van de haven zie ik een Wantij liggen. Dat vraagt om inspectie, dus met het roeibootje eropaf. Het blijkt zowaar de Wantij van Peter Schouten zelf te zijn. Snel Saskia en Feie gehaald terwijl Lidewijde bij Anneke aan boord blijft en daarna veel kletsen en leren van Peter. Tegen theetijd gaan we terug naar de Kittiwake, doe ik in het nabijgelegen Vindby boodschappen en eten we lekker terwijl de kachel snort. 's Avonds met een dvd-tje op de bank:-) De volgende dag eerst verkassen naar een vrije box en nadat dit gebeurt is met een veer richting Svendborg. Dit blijkt maar in 1 opzicht een nuttig bezoek: hier willen we beslist niet liggen. De oude scheepswerf is de moeite nu niet meer waard, in de haven ligt het tot 9 dik en de stad zelf heeft weinig te bieden. IJs terwijl we op het veer terug wachten. 's Avonds aantrekkende wind en regen en een inmiddels bulderende kachel. De dag daarop -vrijdag inmiddels naar ik meen- is nog steeds slecht weer: harde wind en buien. De kinderen beginnen te klooien dus een schietgebedje naar boven voor droogte zodat we van boord kunnen. Tegen enen wordt dat verhoord en met regenjassen en laarzen en in korte broek gaan we richting Slot Valdemar. Een aardig kasteel/buiten dat bezichtigd kan worden en waar er niks is afgezet: je loopt echt door de eetzaal met gedekte tafel, langs de bedden etc. Erg leuk en mooi. Een heerlijke bibliotheek met grote openhaard en uitzicht over de Svendborg Sund, wat wil een mens nog meer?! Zaterdag willen Sas en ik vertrekken richting het zuiden maaaaaarrrrr: de kinderen ontdekken het clubhuis van de zeilvereniging bij de haven en besluiten dat daar vandaag de dag wordt doorgebracht en 's avonds gegeten zal worden. Dit is heerlijk voor hen: op en af de boot kunnen rennen en de hele dag schooltje en van alles en nog wat spelend hebben ze een heerlijke dag. Ditmaal geen ' je bent een fuk-joe fuk-joe zus, ik ga je doden' maar gemoedelijk spel. 's Avonds regent het weer, straks steken we de fik in de vuurduvel en volgt weer een genoegelijke avond. De planning is nu toch echt morgen te vertrekken en om de noord richting Aerø te varen en bij Aerøskøbing voor anker te gaan. De volgende dag -maandag- moet ons dan naar Bagenkop op de zuidpunt van Langeland voeren, en dinsdag maken we de oversteek naar Strande of Laboe in de Kielrbucht. Dan twee dagen Noord-Oostzeekanaal en dan hopen dat de weergoden ons guntig gezind zijn voor de oversteek over de Duitse Bocht.